ถ้าสับปะรดไม่ได้เป็นตัวที่ทำให้เกิด technological function ในปอเปี๊ยะสับปะรด ก็ไม่ถือว่า additive นั้น เป็น ingredient

โดยทั่วไปการระบุปริมาณสารอาหารจะได้จากการส่งตัวอย่างอาหารนั้นไปตรวจวิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการ

Allergen ตาม Directive 2007/68/EC ครอบคลุมเฉพาะ Celeals containing gluten เช่น Wheat, Rye, Barley, Oats, Spelt, Kamut และผลิตภัณฑ์จากพืชเหล่านี้

fat-free คือ ต้องมีไขมันไม่เกิน 0.5 กรัม /100 มิลลิลิตร หรือ 100 กรัม ส่วน Low Fat ต้องมีไขมันในอาหารไม่เกิน 3 กรัม/100 กรัม (สำหรับอาหารที่เป็นของแข็ง) หรือ มีไขมันไม่เกิน 1.5 กรัม /100 มิลลิลิตร (สำหรับอาหารที่เป็นของเหลว)

เช่น การกล่าวอ้างว่าอาหารนั้นรับประทานแล้วจะช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด , อาหารนี้ป้องกันมะเร็ง เป็นต้น

Low Sodium จะต้องมีโซเดียมในอาหารไม่เกิน 0.12 กรัม/100 กรัม หรือ 100 มิลลิลิตร ส่วนการกล่าวอ้างเป็น % จะใช้กับการกล่าวอ้างว่าเป็นแหล่งของสารอาหารหรือมีการเติมสารอาหาร เช่น กล่าวอ้างว่าเป็นแหล่งของโปรตีน ได้ ก็ต่อเมื่ออาหารนั้นมีโปรตีนที่ให้พลังงานไม่น้อยกว่า 12% ของพลังงานทั้งหมด

เอาปริมาณโปรตีน*4*100/ปริมาณพลังงานทั้งหมด ต้องไม่มากกว่าร้อยละ 20 ถึงสามารถ claim high protein ได้

Food Allergen ใน EU ระบุ Celery เป็น Allergen
1. อยากทราบว่า พืชที่อยู่ในกลุ่ม “Umbelliferae” เป็น Allergen ตามข้อกำหนด EU หรือไม่
2. Cumin, Coriander Seed เป็น Allergen ตามข้อกำหนดของ EU หรือไม่ จำเป็นต้องระบุใน Allergy Advice : Contains หรือไม่
3. การแสดงตาราง Nutrition EU กำหนดเริ่มบังคับใช้เมื่อไร

1. ตาม Directive 2007/68/EC ระบุไว้เฉพาะ Celery และผลิตภัณฑ์จาก Celery แต่ไม่ได้ครอบคลุมถึงพืชในตระกูล Umbelliferae ทุกชนิด
2. ตาม Directive 2007/68/EC ไม่ได้ครอบคลุมถึง Cumin และ Coriander seed
3. กฎระเบียบการติดฉลากโภชนาการของสหภาพยุโรปเริ่มใช้ตั้งแต่ปี พ.ศ.2533

ค่า MRL ของ EU สามารถดูได้จาก http://ec.europa.eu/sanco_pesticides/public/index.cfm

สัญลักษณ์ e แสดงว่าผลิตภัณฑ์นั้นมีระบบการควบคุมการบรรจุที่ทำให้ปริมาณสุทธิสอดคล้องกับข้อกำหนดที่มีการกำหนดไว้ตาม The European Council Directives 76/211/EEC หรือ 75/106/ EEC บนบรรจุภัณฑ์ขายปลีกที่มีการบรรจุตั้งแต่น้ำหนัก 5 กรัม - 10 กิโลกรัม หรือ 5 มิลลิลิตร – 10 ลิตร โดยผู้ที่จะแสดงสัญลักษณ์ e บนบรรจุภัณฑ์ได้นั้น จะต้องมีปริมาณสุทธิเฉลี่ยตามที่ระบุไว้บนฉลากของบรรจุภัณฑ์ ทั้งนี้สามารถระบุจำนวนผลิตภัณฑ์ที่บรรจุต่ำกว่าปริมาณสุทธิที่แสดงไว้ได้บ้างแต่ต้องเป็นไปตามข้อกำหนด รวมถึงมีวิธีการทางสถิติในการตรวจสอบ

หมายถึง น้ำตาลที่ไม่ว่าจะได้มาจาก sugar cane, sugar beet หรืออื่นๆ ก็ให้ใช้คำว่า sugar

ใช่ โดยวัดจากค่าทางเคมีและทางกายภาพ ทั้งลักษณะ รสชาติและสีสันที่ต้องไม่เปลี่ยนแปลงไป

ประเทศอื่นๆ อาจมีการกำหนดปริมาณสารอาหารที่ claim ไม่เท่ากัน เช่น EU สามารถ claim -low sodium เมื่ออาหารนั้นประกอบด้วยโซเดียมน้อยกว่า 0.12 กรัม/100 กรัมของอาหาร แต่สำหรับไทยจะสามารถ claim -low sodium เมื่ออาหารนั้นประกอบด้วยโซเดียมน้อยกว่า 0.14 กรัม เป็นต้น

ให้เรียงลำดับตามน้ำหนักของ Ingredients ที่ใช้จากมากไปหาน้อย

ถ้าสาร food additive นั้นมีระบุใน annex II ของ Directive 2000/13/EC ก็ระบุ specific name หรือ E number

Directive 2000/13/EC กำหนดให้ต้องระบุชื่อและที่อยู่ของ Manufacturer หรือ Packager หรือ Seller ด้วย

Directive 2000/13/EC, Article 7, Para 4 กำหนดว่าการแจ้งปริมาณเป็น % ให้แจ้งปริมาณของส่วนผสมที่ใช้ในอาหาร (ซึ่งก็คือก่อนทอด)

ไม่ต้องระบุ ถ้าสินค้านั้นไม่มีซัลเฟอร์ไดออกไซด์

สามารถได้ทั้งระบุ specific name หรือ E number

สำหรับ EU ให้ระบุชื่อ “Compound ingredient” [ชื่อ ingredient 1, ชื่อ ingredient 2, …]

ถึงแม้ไม่มีการกล่าวอ้างเกี่ยวกับสารอาหารเลย แต่ควรต้องมีการแสดงข้อมูลโภชนาการด้วย เพื่อประโยชน์ในการพิจารณาเปรียบเทียบคุณค่าทางอาหารของผู้บริโภค

โดยทั่วไปการระบุปริมาณสารอาหารจะได้จากการส่งตัวอย่างอาหารนั้นไปตรวจวิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการ

สามารถเข้าไปดูได้ในเว็บไซต์ของ USFDA
http://www.fda.gov : เข้าไปที่เมนู Food เลือกหัวข้อ Food Ingredients & packaging เลือก Food Additives (http://www.fda.gov/Food/FoodIngredientsPackaging/FoodAdditives/default.htm)

ตามระเบียบของสินค้าที่นำเข้า USA ต้องระบุคำว่า ว่า Contain

ต้องระบุ ชื่อ – ที่อยู่ของผู้ผลิต หากบริษัทใดผลิต บรรจุ หรือจัดจำหน่าย ในสถานที่นอกเหนือจากสถานประกอบการหลักของธุรกิจแล้ว ฉลากต้องระบุสถานประกอบการหลักแทนสถานประกอบการจริง

Product : Tuna in Water
Ingredients : Tuna (fish), water, salt (โชว์บนฉลาก) จำเป็นต้องโชว์ contain : fish เพิ่มเติมหรือไม่ (Remark : ส่งออกไปอเมริกา)

ไม่จำเป็นต้องระบุเพิ่มเติมก็ได้

ตามระเบียบหากมี sulphurdioxide หรือ sulphite เกิน 10 ppm. ต้องระบุในฉลาก ในส่วนของ potassium หากมีการอ้างถึงก็จำเป็นต้องมีการแสดงฉลาก โดยปริมาณ potassium ถ้าน้อยกว่า 5 มิลลิกรัม ให้ระบุเป็นศูนย์

กรณีอาหารที่ผ่านการแปรรูปและมีส่วนผสมของ food allergen จะต้องติดฉลาก คำว่า “contains” อยู่หน้าชื่อชนิดของ food allergen และใช้ชื่อสามัญธรรมดา ( commom or usual name) ของสินค้านั้นๆ ที่ผู้บริโภคทั่วไปรู้จัก (พิมพ์ต่อกัน) โดยชื่อ food allergen จะต้องพิมพ์ขนาดตัวอักษรไม่เล็กกว่า ชื่อของ food ingredient

ถั่วลูปินไม่ได้ถูกระบุว่าอยู่ในอาหารก่อภูมิแพ้ของสหรัฐฯ ดังนั้นไม่ต้องระบุว่าเป็น allergen

จำเป็นต้องระบุชื่อสารดังกล่าวด้วย

ใช้ได้เฉพาะฉลาก Organic Jas Mark เท่านั้น ไม่สามารถใช้ตรามาตรฐานอื่นได้
นอกจากนี้ ผู้ประกอบการที่มีความประสงค์จะขอฉลาก Organic Jas Mark จะต้องผ่านกระบวนการรับรองมาตรฐานสินค้าเกษตรอินทรีย์ จาก RCOs ภายในหรือนอกประเทศญี่ปุ่นที่ได้ขึ้นทะเบียนต่อกระทรวงเกษตรเกษตร ป่าไม้และประมงญี่ปุ่น (MAFF)

ญี่ปุ่นมีข้อกำหนดว่า สารปรุงแต่งอาหารใดๆ ก็ตามที่ได้ประกาศห้ามใช้นั้น หากนำไปเป็น Ingredient สำหรับการผลิตอาหาร ผู้ประกอบการสามารถใช้สารดังกล่าวได้ แต่หากนำไปใช้เป็น additive จะไม่สามารถใช้ในอาหารได้

กฎระเบียบเรื่อง Food Allergens ญี่ปุ่นกำหนดให้กุ้งและปู เป็นมาตรฐานบังคับตั้งแต่
เมื่อใด

กระทรวงสาธารณสุขญี่ปุ่น (MHLW) ได้ประกาศให้มีการบังคับใช้กฏระเบียบ ดังกล่าว
ตั้งแต่วันที่ 3 มิถุนายน 2551 และผ่อนผันได้จนถึงวันที่ 3 มิถุนายน 2553

การส่งออกสินค้า organic ไปออสเตรเลีย ต้องได้รับการรับรองจาก CB ที่ ออสเตรเลียรับรอง 7 แห่งเท่านั้น

เอกสารสัมมนาเรื่อง ระเบียบการติดฉลากอาหารประเทศคู่ค้าที่สำคัญของไทย

เมื่อวันที่ 20 ก.ค. 53 โรงแรมรามาการ์เด้นท์ กรุงเทพมหานคร

โดยสำหรับผู้ที่สนใจสามารถดาวน์โหลดเอกสารต่างๆได้ ดังนี้